چهارشنبه 30 آبان 1397
صفحه اصلی      همه اخبار      تماس با ما      English
خبرگزاری تقریب - 15 روز پیش

«روادید گذری» به مثابه فرصتی کوچک اما مهم

به گزارش حوزه فرهنگ و هنر خبرگزاری تقریب، روادید گذری یا ترانزیتی، گونه ای روادید است که با آنکه باید همچون روادید عادی، آنرا از سفارتخانه کشور مورد نظر و با پرداخت هزینه دریافت کرد، اما مدت زمان آن محدود است. این مدت زمان معمولا فراتر از یک هفته نمی شود. چنانچه مسافران و گردشگران بخواهند از کشوری به کشور دیگری رفته، آما ناچار شوند در میانه راه از کشوری دیگر گذشته (برای مرز زمینی) و یا در فرودگاه کشوری دیگر بیش از چند ساعت منتظر بمانند، نیازمند روادید گذری/ترانزیتی هستند (البته گاهی برخی از کشورها برای برخی مسیرها روادید گذری نمی خواهند. برای نمونه چنانچه مسافر ایرانی بخواهد به امریکا یا کانادا برود و در یکی از فرودگاه های انگلستان یا ایرلند چند ساعت معطل شود، از او روادید گذری نمی خواهند. اما اگر همین مسافر بخواهد به یکی از کشورهای امریکای جنوبی برود، حتما نیازمند روادید گذری انگلستان یا ایرلند است). همیشه از ایران به عنوان چهارراه تمدنها و کشوری که دسترسی شرق به غرب را فراهم می سازد نام می برند (البته این نکته را هم در کتاب ها و رسانه های ترکیه زیاد دیده ام و هم در کتاب ها و رسانه های افغانستان که آنها هم کشور خودشان را دروازه شرق و غرب یا شمال و جنوب می دانند و البته بی راه هم نمی گویند). این توانمندی را چنانچه ناوگان هوایی و فرودگاه های بزرگ بین المللی داشتیم، خیلی خوب می توانستیم به کار بگیریم و خطوط هوایی مان همان کاری را می کرد که مثلا خطوط هوایی ترکیش در فرودگاه آتاترک استانبول یا خطوط هوایی امارات در فرودگاه بین المللی دبی می کنند و بخش زیادی از درآمد کشورشان از راه همین پروازهای گذری و ترانزیتی است. اما به دلایل بسیاری که می توان آنها را در دو دسته بیرونی (نگذاشتند) و درونی (نخواستیم/ نتوانستیم) از هم جدا کرد، چنین فرصت ارزشمندی را از دست دادیم. اما همچنان برخی فرصتهای کوچک فراهم است که اگر آنها را درست به کار بگیریم، کامیابی و موفقیتی کوچک خواهد شد؛ چیزی شبیه ایده موفقیتهای کوچک ایرانیان که دکتر محمد فاضلی آنرا پیش می برد. یکی از این فرصتها، به کار گرفتن روادید گذری برای همسایگان است. در برخی بازه های زمانی، صدور روادید گذری به خوبی و با سرعت انجام می شود. برای نمونه در اربعین، زائران پاکستانی و افغانستانی به سادگی این روادید را دریافت کرده و از راه ایران خود را به عراق می رسانند. چنین برنامه ای را می توان به سراسر سال گسترش داد و صدور روادید گذری برای این افراد را ساده تر از فرایند امنیتی و پیچیده ای کرد که گاهی پیمودنش واقعا دشوار و پشیمان کننده است. نگارنده بر پایه تجربه اش از چندین سال دوستی با دانشجویان افغانستانی در ترکیه، تنها به یک مورد از فرصتی که عموما از دست می دهیم اشاره می کند. دانشجویان افغانستانی بسیار زیادی در ترکیه مشغول آموزش دیدن هستند (از اینکه چرا این دانشجویان به جای ایران، راه ترکیه را در پیش گرفته اند، در اینجا گذشته و در یادداشتی دیگر به آن می پردازیم). به دلیل هزینه زیاد جابجایی بین افغانستان-ترکیه (از ۶۵۰ دلار به بالا)، این دانشجویان تنها سالی یا هر دو سال یکبار می توانند با خانواده شان در افغانستان دیدار کنند. این در حالی است که ایران به سادگی می تواند جابجایی این دانشجویان را بر عهده گرفته و از مزایای اقتصادی آن بهره مند شود. این کار را به سه شیوه می توان انجام داد: ۱- با پروازهای ایرانی (که ارزانتر از پروازهای ترکیه ای یا افغانستانی است)، این دانشجویان را از شهرهایی همچون استانبول یا آنکارا، به تهران برده و از آنجا با دیگر مسافران افغانستانی ساکن ایران که می خواهند از تهران به کابل، هرات یا مزارشریف بروند، به افغانستان برد. ۲- با پروازهای ایرانی آنها را به تهران برده و از تهران تا افغانستان، خودشان با پروازهای افغانستان یا حتی اتوبوس شهرهای مرزی خراسان بروند. ۳- اتوبوس های ویژه که هر هفته چند بار بین آنکارا-تهران در رفت و آمد هستند، این دانشجویان را در این مسیر جابجا کرده و از تهران تا افغانستان نیز، به شیوه شماره ۲ با خود این دانشجویان باشد. به ویژه اینکه همه روزه اتوبوس های زیادی از تهران به شهرهای مرزی همچون گناباد در رفت و آمد است. قطار تهران-استانبول نیز همین کارکرد را می تواند داشته باشد. هر سه این شیوه ها نیازمند کاستن از نگاه فوق امنیتی به افغانستانی ها و گشوده تر کردن مرزها بر روی ایشان، به ویژه قشر فرهیخته و دانشجوست. البته نگارنده تاکنون چندین بار دانشجویان افغانستانی را در این مسیرها (شیوه هایی که در بالا برشمرده شد) دیده است؛ اما دریافت روادید گذری برای شان هم دشوار و هم گران بهاست (۷۵ یورو). یکبار یکی از دانشجویان افغانستانی می گفت کاش ایران پس از پایان هر نیم سال تحصیلی، اتوبوس هایی را میان مرز ترکیه تا مرز افغانستان راه اندازی می کرد. مطمئنا شمار زیادی از دانشجویان افغانستانی متقاضی جابجایی با این اتوبوس ها بودند که می توانست برای خطوط اتوبوسرانی و همچنین دولت ایران در آمدزا و کارآفرین باشد. این ایده به باور نگارنده سخن بیراهی هم نیست. راه اندازی خط ویژه اتوبوس برای بازه های زمانی خاص میان مرز بازرگان تا مرز دوغارون (اسلام قلعه) می تواند با استقبال چشمگیر دانشجویان و گردشگران افغانستانی روبرو شود که هم به رونق خطوط اتوبوسرانی یاری می رساند و هم درآمد حاصل از روادید گذری اش می تواند قابل توجه باشد. گاهی واقعا نیاز است به جای آنکه به دنبال ایده های بسیار کلان و پیچیده باشیم، همین ایده های دم دست و ساده را به سادگی از دست ندهیم. به باور دکتر فاضلی، مجموعه ای از این ایده ها و موفقیتهای کوچک است که دست آخر زمینه های لازم برای موفقیتهای بزرگ می آفریند. انتهای پیام

اخبار مرتبط

آخرین اخبار
برچسب‌ها:   

روادید

 | 

مثابه

 | 

فرصتی

 | 
پربیننده‌ترین‌ها (6 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (24 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (هفته‌ی اخیر)

منابع خبری