چهارشنبه 30 آبان 1397
صفحه اصلی      همه اخبار      تماس با ما      English
خبرگزاری تقریب - 14 روز پیش

ترغیب مخاطب به تماشای نمایش دینی با نگاه فرامذهبی و زبان بین‌المللی

به گزارش حوزه فرهنگ و هنر خبرگزاری تقریب، نمایش عاشورایی خورشید از حلب طلوع می کند به کارگردانی کوروش زارعی، در ایام ماه صفر چند روزی در دو شهر حلب و دمشق کشور سوریه برای شهروندان سوری به اجرای عمومی درآمد. با کوروش زارعی که این نمایش را براساس نمایشنامه خورشید کاروان به قلم مرحوم ابوباسم حیادار، کارگردانی و اجرا کرد، در مورد دستاوردهای فرهنگی اجرای این نمایش و لزوم داشتن نگاه جهانی به موضوع عاشورا در تولیدات نمایشی گفت و گویی ترتیب داده ایم که در ادامه می خوانید: ـ نمایشنامه خورشید کاروان که براساس نمایش خورشید از حلب طلوع می کند اجرا شده، یک روایت تاریخی شیعی است، با این وجود گویا برای مخاطب اهل تسنن و حتی غیرمسلمان سوری هم جذابیت داشته و مورد استقبال قرار گرفته است. دلیل این امر را در چه می دانید؟ بله، در نگاه نخست این نمایش یک روایت شیعی و تاریخی است و توقع می رود که تنها مخاطبی که شیعی مذهب است و شیدای حسین بن علی(ع) و فرهنگ شیعی است، با آن ارتباط برقرار کند و چندان مناسب مخاطب اهل سنت و غیرمسلمان نباشد اما ایده ای که این حقیر در کارگردانی این نمایش به کار بستم، به کاربردن نگاهی فرامذهبی و به این روایت بود؛ آن را تبدیل به روایتی کردم که برای هر انسان آزاده ای مفیدفایده باشد، موجب شد که همان طور که در خبرها نیز مخابره شد، اجرای این نمایش با استقبال طیف گسترده ای از شهروندان سوری فارغ از هر کیش و آئینی مواجه شود. اساساً در تولید این نمایش خود را اسیر نگاه تک بُعدی یک روایت تاریخی که مربوط و منحصر به جامعه تشیع باشد، نکردیم بلکه با توجه به فضای حاکم سیاسی و اجتماعی بر کشور سوریه و اتفاقات ناگوار چند سال اخیر که در این کشور برای مردم این کشور روی داده است، سعی بر آن داشتیم که پرداختی تطبیقی میان واقعه کربلای سال ۶۱ هجری با وقایع دهشتناک امروزه روز سوریه و جنایات دلخراش و ضدانسانی گروه های تکفیری و تروریستی داشته باشیم. با رویکرد تقریب مذاهب، روایت این نمایش را دست خوش برخی تغییرات ساختاری کردیم تا مردم به عنوان انسان بما هو انسان به حقیقت کربلا و حقانیت و مظلومیت حسین بن علی(ع) پی ببرند. حقیقتی که شاید تا به حال به این شکل و با روایتی نمایشی و تصویری برای این طیف از مردم در کشور سوریه مکشوف نشده باشد. در واقع در ساختار روایی این نمایش، با پرهیز از روایت صرفاً تاریخی، سعی بر آن داشتیم که پا به پای جریان جاری در روایت تاریخی موجود در اصل نمایش، روایتی امروزی از فجایع انسانی را که مردم سوریه مبتلابه آن هستند و به نوعی می توان آن را مابازای معاصر فاجعه ای همچون کربلای سال ۶۱ هجری قلمداد کرد، بازنمایی کنیم؛ به شکلی که شهروند سوری بیش از پیش خود را درگیر رویداد نمایشی کند و به نوعی خود را جزئی از وقایع روی داده روی صحنه به حساب آورد و با آن همذات پنداری کند. ـ در بهره گیری از تکنیک و امکانات صحنه چه شیوه ای را اتخاذ کردید که به قول خودتان به این وسیله بتوانید مخاطب نمایش را بیش از پیش با خود همراه کنید؟ در سه مقطع زمانی ابتدایی، اواسط نمایش و پایان آن با استفاده از ویدئوآرت و پخش تصاویری از روزگار کنونی حکام به کشور سوریه و رنج و مرارتی که شهروندان این کشور در پی ظلم و تجاوز داعشیان آن را متحمل شدند، توانستیم اجرای این نمایش را به ذهنیت مردم این کشور بسیار نزدیک کنیم. مردمی که ذهنیت مشوش، رنجور و خسته از این حجم از جنایت و عمق فجایعی که آنها طی این سال ها شاهد آن بوده اند، دارند. همان طور که اشاره شد این نمایش از شکل یک نمایش عاشورایی که صرفاً مورد استفاده طیف خاصی از مخاطب شیعی است، تبدیل به یک نمایش با زبان و دیدگاه بین المللی و انسانی شد و توانستیم بدون آنکه اصطلاحاً در قالب اجرای نمایش، روضه خوانی مصائب اهل بیت(ع) را برگزار کنیم، چشمان اغلب تماشاگران این نمایش را اشک افشان کنیم. براساس این رویکرد و اتخاذ چنین شیوه اجرایی، شاهد بودیم که در کشوری که چندان مجاز به طرح صریح و روشن مسائل دینی در قالب محصولات فرهنگی و هنری نیستیم، این نمایش در کمال آرامش، امنیت و با مشارکت حداکثری مردم و شهروندان دو شهر حلب و سوریه اجرا شد و از هر طیفی که بتوان سراغی از آنها گرفت، از مسیحی تا مسلمان و از شیعه و اهل سنت و از ارامنه و... استقبال خوبی از این نمایش کردند و به تماشای آن نشستند. به ویژه در شهر حلب که نمایش در مکان تاریخی قرار گرفتن سر مبارک امام حسین(ع) در دیر راهب نصرانی در جریان انتقال سر مبارک به دمشق و دربار یزید، شبی در آنجا سپری کرده بود، هر شب بیش از ۲ هزار تماشاگر مشتاق این نمایش را میزبانی می کردیم که دست کم هر شب نزدیک به ۲۰۰ تن از آنها مسیحی و غیرمسلمان بودند و در مجموع اجراهای این نمایش بالغ بر ۳۰ هزار شهروند سوری به تماشای آن نشستند. ـ در داخل کشور مدت هاست که تولید و اجراهای نمایش های دینی و ارزشی تنها طیف خاصی از تماشاگران را به سمت خود ترغیب می کند، آیا با اتخاذ چنین تمهیدی، یعنی حاکم شدن تفکر فرامذهبی و داشتن نگاه بین المللی می توان امید به رونق مخاطب نمایش دینی داشت؟ به طور حتم. در هیچ کدام از نمایش های دینی و ارزشی نباید دیدگاه شعاری و سطحی نسبت به طرح مسایل داشته باشیم. باید چنین باوری که در ذات هر انسان آزاداندیشی است، در باطن نمایشی که قصد اجرای آن را داریم مستور باقی مانده و با طراحی و روایتی درست از یک نمایش آن هم با نوآوری در ساختار اجرایی آن با توسل به صحنه آرایی جذاب، نورپردازی مؤثر و استفاده از ابزار و ادوات فناورانه، سعی در ترغیب مخاطب به منظور تماشای این گونه آثار داشته باشیم. ـ آیا برای اجرای نمایش خورشید از حلب طلوع می کند در داخل و یا خارج از کشور نیز برنامه ریزی صورت گرفته است؟ بله، دوستان در سازمان فرهنگی و رسانه ای اوج علاوه بر برنامه ریزی به منظور اجرای این نمایش در داخل کشور در حال رایزنی برای اجرای آن در برخی از کشورهای اسلامی همچون لبنان و عراق هستند تا بتوانیم اجرایی قوی، قدرتمند و تأثیرگذار این نمایش را نیز در این کشورها نیز پیگیری کنیم.

اخبار مرتبط

آخرین اخبار
برچسب‌ها:   

ترغیب

 | 

مخاطب

 | 

تماشای

 | 

نمایش

 | 

فرامذهبی

 | 

بین‌المللی

 | 
پربیننده‌ترین‌ها (6 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (24 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (هفته‌ی اخیر)

منابع خبری