پنج‌شنبه 22 آذر 1397
صفحه اصلی      همه اخبار      تماس با ما      English
خبرگزاری تقریب - 29 روز پیش

ریشه خشونت‌های قومی و دینی در هند چیست؟

به گزارش حوزه فرهنگ و هنر خبرگزاری تقریب، کتاب بادبادک ها برفراز درختان انبه ، به افشای این مسئله می پردازد که چگونه خشونت های جناح راست هندوها علیه مسلمانان و مسیحیان (که از جانب سران دولتی نادیده گرفته می شوند)، توسط مهاجران گجراتی ساکن در آمریکا پشتیبانی و حمایت مالی می شوند و اینکه چگونه بیست سازمان سکولار (غیر مذهبی) در جهت بازگرداندن توازن در همزیستی مذاهب در گجرات مشغول فعالیت هستند. بر اساس این گزارش که وابسته فرهنگی ایران در مومبای هند آن را تهیه کرده و برای انتشار در اختیار مهر قرار داده است، ملی گرایان هندو درگجرات (واقع در غرب کشور هندوستان) این مسئله را که گاندی و نهرو همزیستی مذاهب را امکان پذیر کردند و البته موافق آن بودند، رد می کنند و به تحریک خشونت (که از جانب سران ایالتی حمایت می شوند) و پاکسازی های قومی و نژادی علیه مسلمانان و مسیحیان، می پردازند. در سال ۲۰۰۲، سوختن ۵۹ نفر از فعالان وابسته به جناح راست هندوها در آتش سوزی در یک قطار در گجرات، موجی از شورش های قومی و نژادی را که از طرف سران دولتی پشتیبانی می شد، رقم زد که در پی این شورش ها ۲۰۰۰ نفر که عمدتاً مسلمانان گجراتی بودند، به قتل رسیدند و دویست هزار نفر بی خانمان شدند. بعد از این جنایات، سازمان های طرفدار صلح سکولار، به تلاش مضاعف در جهت کاهش و التیام شکاف ایجاد شده در میان هندوها و مسلمانان پرداختند. جانت ام. پاورز به عنوان یکی از نمایندگان مورد تایید در برقراری صلح، کتاب خود را بر مبنای مصاحبه های انجام شده با کارکنان بیست سازمان غیردولتی که در زمینه برقراری صلح فعالیت دارند و نیز سازمان های صلح مردمی، نوشته است. سازمانهای مذهبی هندوها که به سیاست نیز کشیده شده اند، مشکلات زیادی را برای سازمان های صلح مردمی ایجاد می کنند و منابع مالی خود را از طریق پول هایی که از ایالت متحده برایشان فرستاده می شود، تامین می کنند. بادبادک ها بر فراز درختان انبه اولین کتابی است که به بررسی روابط هندوها و مسلمانان در گجرات در چهارچوب صلح مداوم و تلاش برای ریشه کن کردن اختلافات بین آنها، می پردازد. گجرات سرزمین مادری اکثر بازرگانان هندی مقیم آمریکا و انگلستان ااست. این افراد در این کشورها دارای هتل ها، فروشگاه های زنجیره ای و پمپ بنزین ها هستند. اکثر منابع مالی حزب های وابسته به جناح راست هندوها که به تحریک شدیدترین خشونت ها و پاکسازی های قومی - نژادی و کمپین های گرایش مجدد (بازگشت از گمراهی) علیه اقلیت های مسلمان و مسیحی در گجرات می پردازند، توسط همین مهاجران گجراتی که ساکن این دو کشور هستند، تامین می شود. ماهاتما گاندی، در سال ۱۹۴۸ توسط فردی به نمایندگی از حزب تندرو آر اس اس که یک حزب ناسیونالیستی هندی و شدیداً مخالف مسلمانان است، ترور شد. امروزه این حزب در گجرات ارتباطی تنگاتنگ با حزب های حاکم بی جی پی و سازمانِ تندرو هندو پریشاد دارد. همچنین سازمان ها و تشکل های وهابی تندرو به همان اندازه، در به خطر انداختن صلح و آرامش در گجرات نقش دارند پایه و اساس این سازمان ها در پاکستان است، اما در هند به فعالیت می پردازند. جانت پاورز احتمالات برقراری صلح طولانی مدت و پایدار در گجرات را بر مبنای نمونه های تاریخی ارزیابی می کند. وی همچنین تجارب به دست آمده از سازمان های مردم نهاد صلح طلب در گجرات را به درگیری های مذهبی که توسط سران دولتی که در دیگر نقاط جهان اتفاق می افتند، تعمیم می دهد. به طور حتم کشتار دسته جمعی در ایالت گجرات که در سال ۲۰۰۲ رخ داد، یکی از اسفناکترین درگیری های سراسری در هند پس از استقلال بوده است که در آن حدود ۲۰۰۰ نفر کشته شدند. افزون بر آن، زنان نیز مورد تجاوز قرار گرفتند و خانه ها و مراکز بازرگانی چپاول و به آتش کشیده شدند. این فاجعه بدون شک هر فرد حامی و طرفدار ایده آل های دموکراتیک از آزادی و برابری و اتحاد را آزرده خاطر خواهد کرد. آنچه که اتفاق افتاد، بسیاری را در این کشور متأسف کرد اما در این میان افرادی نیز بودند که به دلیل مداخله های دولت ایالتی گجرات و دیگر افراد قدرتمند و نیز برای کسب منفعت از شرایط ایجاد شده، تظاهر به همدردی کردند. امروز شش سال بعد از آن واقعه اسفناک که لکه ننگی بر پیشانی تمدن و مدنیت هند بوده است، عاملان آن جنایت همچنان آزاد و رها بدون اینکه مجازات شده باشند، در جامعه حضور دارند، حتی برای پست های عالی انتخاب می شوند و از معافیت های زیادی برخوردارند. اگرچه سازمان هایی همانند کمیسیون ملی حقوق بشر نیز وجود دارند که در مقام قضایی و دولتی با عدالت و کرامت به ایفای نقش می پردازند، اما واقیعت تلخ این است که تاکنون از اجرای عدالت در مورد بیشتر قربانیان این فاجعه امتناع شده است. امروزه مسلمانان در گجرات محدود و محصور شده و به حومه شهرها، یعنی جایی که از لحاظ توسعه یافتگی به شدت فقیر هستند، رانده شده اند و تمام اینها در قالب دروغی که از آن به گجرات سرزنده تعبیر می شود، صورت می گیرد. کشتار دسته جمعی گجرات در سال ۲۰۰۲، اتفاقی و بدون برنامه نبوده است (برخلاف آنچه که عنوان می شود)، همچنین واقعه ای نیست که به آسانی به دست فراموشی سپرده شود، بلکه پایه و اساس آن در بطن تاریخ شبه قاره هند ریشه دوانده است که نقطه آغازین آن به دوره مستعمراتی و ظهور جناح راست ملی گرایان برمی گردد. نویسنده این کتاب 224 صفحه ای، در تجزیه و تحلیل خود از تاریخ هند بالاخص دوره پر اهمیت از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲ را که تفکیک تدریجی و پایانی مسلمانان و هندوها در برخی از بخش های ایالت گجرات اتفاق افتاد، اطلاعات بسیاری را در اختیار خواننده قرار می دهد. جانت ام. پاورز استاد بازنشسته دانشکده گتیرزبورگ در زمینه علوم مختلف و مطالعات در مورد زنان و متخصص در مذهب هندی و ادبیات است. او به عنوان یکی از نمایندگان تایید شده در امر حل اختلاف، با سازمان های صلح زنان در هند، فلسطین، سرزمین های اشغالی، هائیتی، آفریقای جنوبی و استونی همکاری داشته است. وی همچنین نویسنده کتاب شکوفه های روی درخت زیتون؛ زنان اسرائیلی و فلسطینی که برای دستیابی به صلح درتلاشند (ناشر: پلائیگر، ۲۰۰۶) است. البته وی نوشتن مطالب انگلیسی برای رمان نویس هایی از جنوب آسیا را نیز در کارنامه کاری خود دارد. انتهای پیام

اخبار مرتبط

آخرین اخبار
برچسب‌ها:   

خشونت‌های

 | 
پربیننده‌ترین‌ها (6 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (24 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (هفته‌ی اخیر)

منابع خبری