سه‌شنبه 20 آذر 1397
صفحه اصلی      همه اخبار      تماس با ما      English
تابش کوثر - 23 روز پیش

بنا: در این سال‌ها با کَلَک کشتی دنیا را می‌بُردیم

به گزارش تابش کوثر؛سرانجام بعد از 2 سال دوری از کشتی محمد بنا با حکم بنی تمیم، سرپرست فدراسیون کشتی بار دیگر به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان انتخاب شد تا بارقه هایی از امید آنهم در این روزهای تیره و تار کشتی برای بازگشت این رشته به روزهای خوبش در خانواده کشتی ایجاد شود. بنا که بعد از المپیک ریو به دلیل مشکلاتی که وجود داشت عطای کار را به لقایش بخشیده بود حالا در روزهای تیره و تار کشتی بار دیگر به میدان آمده است تا یادآور خاطرات خوش گذشته برای مردم و گوش شکسته ها باشد. برای دقایقی با مرد خاطره ساز المپیک لندن به گفت وگو نشسته ایم و به اندازه این 2 سال دوری از کشتی صحبت شد. از روزهای خوب گذشته تا روزهای تلخ المپیک ریو و نایب قهرمانی ارزشمند پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا. مشروح گفت وگوی خبرگزاری فارس با محمد بنا را در زیر بخوانید. * به هیچ وجه فکر نمی کردم شرایط بازگشت به کشتی را داشته باشم بازگشت شما به کشتی فرنگی در چنین شرایطی به نوعی ریسک محسوب می شد، اما شور و شعف خاصی بین مردم و خانواده کشتی به وجود آمد. بنا: بعد از المپیک ریو تقریباً حدود 2 سالی می شود که از کشتی دور هستم، البته پیگیر نتایج کشتی گیران مان بودم، اما واقعاً علاقه ای به بازگشت نداشتم و به هیچ وجه فکر نمی کردم شرایط بازگشت به کشتی را داشته باشم تا اینکه چند روز قبل در حالی که در جزیره قشم در مسافرت بودم و دوباره آن زمان که این موضوع مطرح شد گفتم به هیچ عنوان قصد بازگشت ندارم و می خواهم تنها تماشاچی باشم، اما نمی دانم واقعاً چه اتفاقی افتاد که دیدم روبروی بنی تمیم نشسته ام و قول ضمنی برای بازگشت به وی داده ام. وزیر ورزش و جوانان هم محبت کردند و در جلسه ای که با سلطانی فر داشتیم قول دادند که به صورت ویژه تا المپیک ۲۰۲۰ از کشتی حمایت خواهند داشت تا نتیجه ای خوب و شایسته به دست آوریم و دیروز هم حکمم را رسماً دریافت کردم. * می خواهم خاطره تلخ المپیک ریو را پاک کنم شما یک تجربه بازگشت تلخ قبل از المپیک ریو داشتید که منجر به کسب 2 مدال برنز که خیلی ها آن را ارزشمند می دانستند که البته این هم بدلیل توقعاتی بود که خودتان ایجاد کرده بودید و برخی آن را ناکامی تلقی کردند و درنهایت منجر به خداحافظی شما از کشتی شد. نگران تکرار آن اتفاق نیستید؟ بنا: همیشه توقعم از خودم زیاد بوده است و زیاده خواه هستم؛ نه برای خودم بلکه نسبت به کاری که انجام می دهم چون می دانم باعث خوشحالی مردم می شود و مردم در غم و شادی آن شریک هستند. آن زمان فیلمی به صورت ناخواسته گرفته شد که من در حال گریه کردن بودم، اما کسی ندید که من ساعت ها در سالن مسابقات گریه کرده ام. همیشه دوست دارم مسئولیتی را که قبول می کنم به بهترین شکل انجام دهم به همین دلیل اگر موفق نباشم با تمام وجودم ناراحت می شوم. حالا هم می خواهم آن خاطره تلخ المپیک ریو را از ذهن مردم پاک کنیم؛ البته حالا بعد از مدت ها متوجه شدم که آن 2 مدال برنز نسبت به زمان کمی که داشتیم نتیجه بدی هم نبوده است، بلکه همانطور که گفتم من زیاده خواه بوده ام. اگر آن سال مسابقات جهانی به جای المپیک برگزار می شد همان تیم قهرمان جهان می شد. با توجه به زمان کمی که داشتیم گزینه های کمتری برای انتخاب در اختیارمان بود و مجبور شدیم از نفرات قدیمی تر و با تجربه تر استفاده کنیم البته سختی قرعه ها، شرایط روحی بچه ها، و بدشانسی که گریبان سوریان را به عنوان سردار تیم گرفت، همه دست به دست هم داد تا آن نتیجه رقم بخورد، اما من همیشه زیاده خواه بوده ام و حالا هم هستم. تمام علاقه من هم به کشتی به خاطر شاد کردن دل مردم است و برای آن بالاترین را می خواهم؛ حالا هم به دنبال بالاترین سکوها هستم. * هر کسی دنبال نتیجه گرفتن تیم خودش بود بدون شک در این مدت همانطور که گفتید پیگیر نتایج کشتی فرنگی بوده اید؛ قوانین تغییر کرده و تیم ما امسال یکی از بدترین نتایج تاریخش را گرفت. برنامه شما برای احیای کشتی فرنگی چیست، خیلی ها می گویند کف گیر کشتی به ته دیگ خورده است. بنا: اینطور نیست. زمانی که من مربیگری در تیم ملی را شروع کردم کشتی گیران کمی برای انتخاب داشتم، اما حالا شرایط واقعاً متفاوت است. وقتی که کشتی فرنگی موفق به کسب 3 طلا در المپیک لندن شد، کودکان و نونهالان زیادی جذب این رشته شدند که الان ۱۷-۱۸ ساله و در اوج قدرت هستند و تعدادشان هم کم نیست. قهرمانی تیم نوجوانان ما در جهان و دو بار قهرمانی جوانان ما در مسابقات جهانی نتیجه همان 3 طلای المپیک لندن بود که نونهالانی که آن زمان وارد کشتی شدند با هدایت و حمایت مربیان سازنده به این موفقیت ها دست پیدا کردند و اهالی کشتی را مصمم تر و صاحب اعتماد به نفس بالایی کرد. متأسفانه اشتباهاتی در این سال ها به وجود آمد که باعث گسسته شدن این حلقه و زنجیره اتصال بین تیم های پایه با یکدیگر و بزرگسالان شد. رده های سنی از هم جدا شدند و هر کسی دنبال نتیجه گرفتن تیم خودش بود و جزیره ای کار شد. کاویانی نژاد سال قبل قهرمان امیدهای جهان شده بود و امسال باید برای بزرگسالان کشتی می گرفت، اما برای حفظ قهرمانی و نتیجه او را دوباره به جوانان برگرداندیم تا یک طلای دیگر بگیرد و تیم ما دوباره قهرمان جهان شود، اما چه سودی داشت. وقتی نتیجه تیم بزرگسالان که ویترین یک فدراسیون است این می شود تمام آن قهرمانی ها ارزشش را از دست می دهد. متأسفانه هیچکس در این سال ها دنبال این حلقه مفقوده نگشت دلیلش را نمی دانم؛ عمداً یا سهواً؛ کسی را هم مقصر نمی دانم، اما من راه این اتصال را به خوبی می شناسم. اعتقاد دارم که نسبت به قبل نیروهای بسیار بهتری را در اختیار داریم که در سال های گذشته به خصوص آن زمان که تازه کار را شروع کرده بودیم از آن محروم بودیم. ​* در ۱۰ سالی که سرمربی تیم ملی بودم ۸ بار قوانین تغییر کرد منظور شما از متصل کردن رده های سنی این است که انتخاب مربیان رده های پایه هم با سرمربی بزرگسالان باشد و باید تغییراتی در این تیم ها صورت گیرد؟ بنا: هرگز؛ وقتی فرشاد علیزاده تیمش را قهرمان جهان می کند و 2 مدال طلا در المپیک نوجوانان می گیرد، یا حمید باوفا که تیمش 2 سال قهرمانان جوانان جهان می شود یا جمشید خیرآبادی که برای تیم امید این همه زحمت کشید؛ کدام عقل سلیمی می گوید اینها را دست بزنید. برنامه من تنها این است که تمام این نفرات کنار هم بنشینند تا تعامل برقرار شود. زمانی که من سرمربی بزرگسالان بودم ۲-۳ شب به اردوی جوانان می رفتم و آنجا می خوابیدم؛ حتی به اسماعیل نژاد که آن موقع سرمربی تیم بود می گفتم که اگر این کشتی گیرانی را که مدنظر من است نمی خواهد به ما بدهد. اگر این مسائل حل شود مطمئن باشید هیچ چیزی از کشتی کم نشده است. می گویند قوانین تغییر کرده است در حالی که در ۱۰ سالی که من سرمربی تیم ملی بوده ام قوانین 8 بار تغییر کرد، اما در کمترین زمان با برنامه ریزی مناسب خودمان را با قوانین دنیا تطبیق دادیم. کدام قانون اساسی تغییر کرده است؟ کشتی همان کشتی قبلی است؛ همان کشتی که خیلی ها می گفتند ما فقط هُل دادنش را بلد هستیم؛ در حالی که ما آن را فراموش کردیم، درست مبارزه کردن را فراموش کردیم، تاکتیک را فراموش کردیم، اما همه دنیا از ما یاد گرفتند و از آن علیه خودمان استفاده کردند حتی کشتی آزاد هم از آن استفاده می کند، اما خودمان فراموشش کردیم. * باید ببینیم پیروزی و شادی مردم را می خواهیم یا فرایند را؟ برخی معقتدند ما در این سال ها تنها متکی به آمادگی جسمانی بودیم و فن زدن و کارهای تکنیکی را فراموش کردیم. بنا: کشتی فرنگی یعنی قدرت مطلق، کسانی که این حرف ها را می زنند باید با دقت کشتی دنیا را نگاه کنند. در مبارزاتی که کشتی گیران از نظر فنی به هم نزدیک هستند آمادگی جسمانی حرف اول را می زند. یعنی کشتی گیران آنقدر یکدیگر را تحت فشار قرار می دهند تا اینکه یکی اشتباه کند و یا اخطار بگیرد و با همان اخطار برنده مشخص می شود. موارد زیادی هم از این دست تمام ما سراغ داریم، اما باید به این اصل توجه داشته باشیم که هر کشتی گیر فرم مخصوص به خودش را دارد. نمی توانیم آنطور که سوریان کشتی می گیرد بخواهیم که امید نوروزی هم همانطور روی تشک برود یا شیوه کشتی گرفتن قاسم رضایی با اخلاقی متفاوت است. باید برای هر کشتی گیری برنامه خاصی داشته باشیم و براساس قانونی که وجود دارد نفرات خود را انتخاب کنیم تا به بهترین نتیجه برسیم. کسی نمی تواند بگوید که چگونه تیمم را آماده کنم، ما براساس شیوه خودمان مبارزه می کنیم. ما در این سال ها با کَلَک کشتی دنیا را می بردیم اگر می خواستیم مانند خودشان کشتی بگیریم هیچ موقع این همه مدال نمی گرفتیم. * با احترام به پیشکسوتان، با روش خودم تیمم را انتخاب می کنم شما سابقه کار کردن با این سیستم را داشتید و یکی از عوامل جدایی تان دخالت هایی بود که در کارتان می شد؛ منظورم اعضای شورای فنی است. آیا در این خصوص صحبتی با بنی تمیم داشته اید؟ بنا: همواره گفته ام که برای تمام بزرگان و پیشکسوتان کشتی احترام قائل هستم. زمانی هم که از کشتی رفتم با وجود تمام انتقاداتی که به من شد و حتی گاهی بی احترامی ها، هیچ جوابی ندادم چون برای همه احترام قائل هستم. با احترام به تمام بزرگان کشتی با روش خودم تیمم را انتخاب می کنم. بعد از ۴-۵ سال می بینیم که حال و روز کشتی ما با فرایندی که خادم گذاشت و هر سال تبصره های مختلف به آن اضافه می شد، این است و راه به جایی نبرده است. * زمان من هم فرایند بود، اما نه این فرایند یعنی فرایند انتخابی تیم ملی از بین می رود؟ بنا: چنین چیزی نیست؛ فرایند ۱۰۰درصد وجود خواهد داشت. زمانی هم که من بودم فرایند وجود داشت، اما نه این فرایند. می بینیم که در این سال ها از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ تعریف فرایند با اضافه شدن بندها و تبصره ها دگرگون و متفاوت شده است و در نهایت به جایی رسیدیم که امسال پنج کشتی گیر از ۱۰ کشتی گیر ما انتصابی بودند و عملکرد کشتی گیران در تورنمنت ها ملاک انتخاب قرار می گرفت، کاری که من سال ها قبل انجام می دادم و معتقد بودم شیوه درست تری است. * موافق برگزاری اینهمه مسابقه با این شیوه نیستم در این سال ها شاهد برگزاری مسابقات متعددی از قهرمانی کشور در گروه های مختلف تا مراحل مختلف انتخابی تیم ملی بودیم که خیلی ها به آن انتقاد داشتند و معتقدند بودند باعث فرسودگی کشتی گیر می شود و نیاز به برگزاری این همه مسابقه نیست. بنا: هیچ اعتقادی به این همه مسابقه ندارم. برگزاری تمام این مسابقات به غیر هزینه عایدی دیگری برای کشتی نداشت؛ در حالی که می شد همان پول را خرج خریدن تشک کشتی برای استان های محروم کرد تا کشتی گیر تحویل جامعه دهیم. کشتی گیر مگر با برگزاری چنین مسابقاتی زیاد می شود؟ سیستان و بلوچستان زمانی ۳-۴ کشتی گیر از تهران گرفت و به یک رده بالاتر آمد، اما سال بعد این نفرات رفتند و سرجایش برگشت. این مسابقات نامش قهرمانی کشور نیست، لیگ کشوری است. قانون بین المللی چه می گوید؟ مسابقه باید شانس مجدد داشته باشد؛ مگر می شود یک کشتی گیر با شکست اول شود اما یک کشتی گیری دیگر بدون شکست چهارم؟ * باید به این فکر کنیم پیروزی و شادی مردم را می خواهیم یا فرایند را؟ خیلی ها معتقدند برای رسیدن به موفقیت نیازمند یک دوره چهار ساله هستند در حالی که شما نهایتاً تا المپیک کمتر از ۲ سال زمان در اختیار دارید. پذیرش این مسئولیت در این برهه ریسک نبود؟ بنا: افت شدیدی در کشتی فرنگی داریم که اگر ادامه یابد دیگر نمی توانیم صاحب مدال جهانی شویم. درست است، برای اینکه به قدرت قبل برگردیم نیازمند زمان هستیم، اما نه اینکه برخی می گویند 8 سال. زمانی که من شروع کردم یکساله به نتیجه رسیدیم؛ این کار راه دارد و فرایند مخصوص به خودش را می طلبد. الان باید به این فکر کنیم که آیا پیروزی و شادی مردم را می خواهیم یا چیزی به اسم فرایند و عدالت را. در این چند سال به دنبال فرایند رفتیم، اما می بینیم که در ۴۰ وزنی که کشتی گیران ما در مجموع مسابقات جهانی امیدها و بزرگسالان در آزاد و فرنگی به میدان رفتند تنها یک فینالیست داشتیم. مردم این را دوست دارند یا موفقیت و سربلندی کشتی را مانند آنچه در المپیک لندن اتفاق افتاد؟ باید به مردم بگوییم که فرایند بوده، قانون تغییر کرده، تغییر نسل داشته ایم و جوانگرایی کرده ایم؟ هیچ کدام از اینها برای مردم پذیرفتنی نیست و آنها تنها نتیجه را می بینند. زمانی هم که من کارم را شروع کردم جوانانی مانند عبدولی، سوریان، قربانی، علی اکبری، علیزاده و... را به تیم ملی آوردم به طوری که میانگین سنی تیم ما در المپیک پکن ۲۳ سال بود آنجا هم جوانگرایی کردیم، اما نتیجه داد. هر کاری راه خودش را دارد؛ برای من تنها موفقیت کشتی مهم است. * عاشق کشتی هستم و نمی توانم این را پنهان کنم پذیرفتن این مسئولیت در این برهه زمانی ریسک نبود؟ بنا: زمانی شما راه دیگری دارید که آن را انتخاب می کنید، اما حالا چاره ای جز این نیست. من عاشق کشتی هستم و نمی توانم این را پنهان کنم. قبل از المپیک ریو هم گفتم ۱۰ ماه زمان داریم و 3 سهمیه ای که هنوز نگرفته ایم؛ مهره ای هم نداشتیم که از آن استفاده کنیم به همان دلیل روی نفراتی دست گذاشتیم که آن زمان می گفتند پیر هستند، اما حالا می بینیم کشتی گیران ۳۳ - ۳۴ ساله روی سکوی قهرمانی جهان می روند؛ آرزوی ما تنها شادی مردم است. با خودم فکر کردم اگر الان نیایم یک سال دیگر هم به بطالت می گذرد و باز هم چند ماه مانده به المپیک مجبور می شوم برگردم، اما حالا می دانم حدود ۲۲ ماه فرصت دارم که اتفاق خوبی است؛ برای کشتی نه محمد بنا. هر موفقیتی هم که به دست آید همه به نتیجه المپیک لندن نگاه می کنند چون موفقیتی بالاتر از آن حاصل نمی شود؛ اگر دنبال موفقیت و اسم و رسم بودم با همان افتخار در خانه ام می نشستم. منتی هم روی سر کشتی و مردم ندارم عاشق کشتی هستم و مزد کارم را هم می گیرم، اما تمام سعی و تلاشم را با همکارانم انجام می دهم که حتی برای یک لحظه هم که شده دل مردم را شاد کنم. * همان سیستمی در ریو استفاده شد که با آن قهرمان جهان شدیم منتقدان می گویند شیوه های مربیگری و آماده سازی محمد بنا قدیمی شده و باید در این خصوص تجدیدنظر کند و از مربیان به روز و کارآمد استفاده نماید. بنا: در این سال ها تمام معیار و ملاک سنجش ما دراین خصوص المپیک ریو بوده است که به خاطر شکست بزرگان کشتی فرنگی و عدم رسیدن به نتیجه ای که بخاطر توقع بالای مردم و به حق هم بود، متهم به بی دانشی شدم. نگاه کنید امروز چقدر خادم را متهم می کنند که سنتی عمل می کند در حالی که تعداد زیادی از بهترین و علمی ترین مربیان و مدرسان کشتی در کنار او بودند، اما وقتی که نتیجه نمی گیرید همه دنبال این مسائل می روند. می گویند کوچ بلد نبوده اند، بدنسازی شان ایراد داشت یا قدیمی بودند. در المپیک ریو همان سیستمی را استفاده کردیم که در سال ۲۰۱۴ تیم ایران با آن قهرمان جهان شد. ۲ روز قبل از جام جهانی من رفتم که تیم قهرمان شد؛ ۴۰ روز بعد هم، همان تیم قهرمان جهان شد. از قول من به منتقدان بگویید چشم از تمام مربیان با دانش استفاده می کنیم. آیا از همان نفرات قدیمی به عنوان همکار استفاده خواهید کرد یا شاهد حضور مربیان جدیدی خواهیم بود؟ بنا: همانطور که تمام مربیان همکاران خود را به گونه ای انتخاب می کنند که با هم هماهنگ باشند و ضربان یکدیگر را بدانند من هم به همان شیوه عمل می کنم. چند روز صبر کنید و به زودی همکارانم مشخص خواهد شد. البته قبل از هر چیز از بنی تمیم خواسته ام که جلسه ای را با حضور تمام مربیان رده های سنی برگزار کند تا همه به یکدیگر متصل شویم و ببینیم از کدام نفرات با دانش می توانیم استفاده کنیم. شاید من دوست داشته باشم خیرآبادی در بزرگسالان کنار من باشد اگر امکانش باشد از وجودش استفاده خواهیم کرد وگرنه سراغ گزینه های دیگر می رویم. * نایب قهرمانی پرسپولیس از قهرمانی ارزشمندتر بود به عنوان یک پرسپولیس متعصب تیمتان نایب قهرمان آسیا شد و نتوانست ماموریت را تمام کند. بنا: نگوییم نتوانست قهرمان شود، با توجه به اتفاقاتی که برای پرسپولیس افتاده بود، این نایب قهرمانی از قهرمانی هم ارزشمندتر بود. یک پنجره بسته تنها با ۱۲ - ۱۳ بازیکن، درود به غیرتشان؛ اگر مهره هایی که نیم فصل گرفتیم در ترکیب تیم به میدان می رفتند، ژاپنی ها را سوت می کردیم. در مجموع همه عالی بودند، درود به شرف شان، به خصوص کاپیتان پرسپولیس سید جلال. انشاالله بتوانند امسال هم این مسیر را تکرار کند. خدا از آنهایی که به خاطر پول باعث شدند پنجره پرسپولیس بسته شود، نگذرد. دوباره قوی می شویم؛ البته دوست داشتیم قهرمان شود، اما با این مشکلات همین نتیجه هم لذت بخش بود. امیدوارم همانطور که ما از نایب قهرمانی آنها خوشحال شدیم اگر فردا ما در المپیک چهارم شدیم آنها هم از ما راضی باشند (باخنده).منبع:فارسر/111

اخبار مرتبط

آخرین اخبار
برچسب‌ها:   

سال‌ها

 | 

کَلَک

 | 

می‌بُردیم

 | 
پربیننده‌ترین‌ها (6 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (24 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (هفته‌ی اخیر)

منابع خبری