چهارشنبه 18 تیر 1399
صفحه اصلی      همه اخبار      تماس با ما      English
اسلام تایمز - 15 روز پیش

آیا ترامپ می‌تواند روابط با چین را قطع کند؟

اخیرا دونالد ترامپ در 18 ژوئن 2020 (29 خرداد 1399) از محفوظ بودن قطع مناسبات با کشور چین تحت هر شرایطی سخن به میان آورده است. این اظهارات رئیس جمهور آمریکا واکنش بسیار گسترده ای را در میان رسانه ها و ناظران سیاسی و اقتصادی به همراه داشته است. اکنون پرسش غالب ناظران این است که در عصر کنونی و با توجه ماهیت اقتصاد جهانی نئولیبرال که اساس آن مبتنی بر آزادی تجارت و عدم مداخله دولت است، گفته های ترامپ چگونه بنیان هستی شناختی جهان سرمایه داری را متزلزل می کند. آیا اساسا در عالم واقعیت اظهارات دونالد ترامپ مبنی بر قطع مناسبات با کشور چین امکان اجرایی شدن دارد یا خیر؟ یا این که قطع مناسبات آمریکا با چین بیشتر در چه سطحی مطرح خواهد شد؟ آیا مناسبات اقتصادی شرکت های آمریکایی در چین و شرکت های چینی در آمریکا را شامل می شود یا فقط محدود به سطح مناسبات دیپلماتیک و سیاسی خواهد بود؟ ناممکن بودن قطع مناسبات سیاسی مناسبات خارجی آمریکا و چین، طی دهه های گذشته بسیار پر فراز و نشیب بوده است. متعاقب پیروزی کمونیست ها به رهبری مائو بر ناسیونالیست های چینی در اول اکتبر ۱۹۴۹، آمریکا در مقام رهبر بلوک غرب، از به رسمیت شناختن چین امتناع ورزید و کرسی این کشور در شورای امنیت به تایوان (چین تایپه) واگذار شد. اما متعاقب دست پیدا کرد جمهوری خلق چین به سلاح اتمی در سال 1964 و شکاف در مناسبات این کشور با روسیه بر سر رهبری جهان کمونیست، ریچارد نیکسون، رئیس جمهور آمریکا در اواخر دهه 1960 را در مسیر تنش زدایی با پکن قرار داد. در نهایت با مدیریت هنری کسینجر و نیکسون در سال 1971 آمریکا جمهوری خلق چین را به رسمیت شاخت و رسما کرسی این کشور در سازمان ملل و شورای امنیت به حزب کمونیست چین واگذار شد. در ادامه با مرگ مائو در 1976، فرصت ورود چین به عرصه بازار آزاد اقتصاد جهانی مهیا شد و از همین دوران بود که همیاری و همکاری آمریکا با پکن در مسیر وصل شدن به جهان سرمایه داری در دستور کار قرار گرفت. طی چند دهه گذشته به ویژه بعد از دهه 1990 مناسبات سیاسی و دیلماتیک میان آمریکا و چین گستردگی هر چه بیشتری به خود پیدا کرد و حوزه هایی مهم از تعامل و تقابل برای دو کشور در مقام دو عضو دائم شورای امنیت شکل گرفته است. در چنین شرایطی اظهارات ترامپ مبنی بر قطع مناسبات با کشور چین، در سطح سیاسی بیشتر همانند یک طنز یا رویای بچه گانه است که در عرصه معادلات عینی دیپلماتیک به هیچ عنوان امکان تحقق ندارد. در هم تنیدگی اقتصادی و ناممکن بودن قطع مناسبات به شکل دستور دیگر سطحی که معقول و محتمل بودن قطع مناسبات میان چین و آمریکا، بنابر آن چه ترامپ مطرح می کند را اثبات می کند، در حوزه مناسبات اقتصادی در م تنیده و گسترده آمریکا و چین است. در این زمینه می توان به سه سطح اصلی اشاره کرد: 1- حجم گسترده مبادلات اقتصادی میان دو طرف: بدون تردید حجم مبادلت تجاری آمریکا و چین در مقطع کنونی به اندازه ای است که حداقل طی یک دهه آینده قطع یا کاهش چشم گیر ان ها ممکن نخواهد بود. هر چند جنگ تعرفه ای و تجاری ترامپ با پکن سطح از میادلات میان دو طرف را کاهش داده اما واقعیت امر این است که در عمل قطع مناسبات اقتصادی ممکن نیست. بر اساس گزارش آمار آمریکا، میزان واردات از چین و صادرات به آن از آمریکا، در سال 2018، 660 میلیارد دلار اعلام شد، در حالی که آمار آن در سال 2019، به حدود 470 میلیارد دلار کاهش پیدا کردهمچنین، در سطح مقابل میزان صادرات آمریکا به چین، از 120 میلیارد دلار در سال 2018 به حدود 87 میلیارد دلار در سال 2019 کاهش پیدا کرده است. مقادیر زیادی از محصولات کشاورزی به دلیل اعمال تعرفه تجاری، دیگر به چین صادر نمی شوند که در نتیجه، خسارات سنگینی را برای کشاورزان آمریکایی به بار آورده است. در چنین شرایطی به طور حتم اظهارات ترامپ بیشتر ک رویاپردازی خام و کودکانه به نظر می رسد. 2- سهم بزرگ چین در در اوارق قرضه وزارت خزانه داری آمریکا: چین به عنوان بزرگ ترین دارنده اوراق قرضه وزارت خزانه داری آمریکا در حال فروش بخش بزرگی از اوراق در اختیار خود است به گونه ای که طبق اعلام وزارت خزانه داری آمریکا، حجم اوراق دلاری در اختیار این کشور تا پایان ماه مارس به ۱.۱۲ تریلیون دلار کاهش یافته است. با این وجود، چین در حال حاضر ۷ درصد کل اوراق قرضه وزارت خزانه داری آمریکا را در اختیار دارد. اکنون مساله این است که چین در شرایطی که لازم باشد برای حفظ ارزش پول ملی خود می تواند به فروش اوراق قرضه ای که در دست دارد اقدام کند. نکته قابل توجه این است که در حال حاضر آمریکا ۶.۴۷ تریلیون دلار بدهی به کشورهای جهان به صورت اوراق قرضه وزارت خزانه داری دارد که در مقایسه با سال قبل ۴ درصد افزایش یافته است. در مجموع، توانمندی چین در زمینه اوراق قرضه به نظر می رسد قطع مناسبات میان دو کشور را آن چنان که ترامپ می گوید، ممکن نخواهد کرد. 3- وابستگی امریکا به مواد معدنی چین: در میانه جنگ تعرفه ای ترامپ علیه پکن توجه به این مساله نیز ضروری است که امریکا به شدت به واردات مواد و محصولات خام معدنی از چین نیازمند است و به آسانی نمی تواند جایگزینی برای این حوزه پیدا کند. در واقع، در مقطع کنونی، یکی از اهرم های پکن انحصار این کشور بر روی برخی مواد معدنی استراتژیک است که حتی صنایع فن آوری نیز به آن نیازمندند. چین تولید بیش از 90 درصد عناصر خاکی نادر در جهان را در اختیار دارد و علاوه بر این آمریکا در بازه زمانی 3 ساله 2014 تا 2017 حدود 80 درصد از مواد خاکی نادر مورد نظر خود را از چین وارد کرد. این مساله در شرایطی است که برای این محصولات نیز پیدا کردن جایگزین حداقل طی بازه زمانی کوتاه مدت ناممکن به نظر می رسد. در این شرایط می توان اظهارات ترامپ را اولاً ناشی از تلاش های این روزهای کاخ سفید در ایجاد فضای چین هراسی در سطح جهانی به عنوان مقصر و مسبب شیوع بیماری کرونا و از طرف دیگر می توان آن را اقدامی با مصرف داخلی پس از اعترافات جان بولتون در کتاب خاطراتش که در آن از درخواست ترامپ از رئیس جمهور چین برای کمک رسانی به منظور پیروزی در انتخابات پرده برداشت، دانست.


آخرین اخبار
برچسب‌ها:   

ترامپ

 | 

می‌تواند

 | 

روابط

 | 
پربیننده‌ترین‌ها (6 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (24 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (هفته‌ی اخیر)

منابع خبری