پنج‌شنبه 12 تیر 1399
صفحه اصلی      همه اخبار      تماس با ما      English
خبرگزاری تقریب - 27 روز پیش

پیام دختر بنیانگذار انقلاب اسلامی به وبینار «خانواده در اندیشه امام خمینی(ره)»

به گزارش حوزه جامعه خبرگزاری تقریب، وبینار خانواده در اندیشه امام خمینی(ره) عصر امروز جمعه، ۱۶ خردادماه ۹۹، از سوی رایزنی فرهنگی ایران در لبنان و با پیام دختر بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران برگزار شد. این نشست مجازی به مناسبت سی ویکمین سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) و از ساعت ۱۶:۳۰ به وقت تهران از طریق نرم افزار زوم آغاز شد و بانوان مسلمانی از کویت، لبنان، ایران و الجزایر به صورت مجازی در این نشست حضور داشتند و سخنرانی کردند. مشروح پیام زهرا مصطفوی، دختر بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام خدمت شما عزیزان خوشحالم که لااقل می توانم از این طریق با شما صحبت کنم و دیدگاهایم را با موضوع حضرت امام و خانواده با شما به اشتراک بگذارم. برادران و خواهران جایگاه خانواده در نگاه حضرت امام با تمام مشغله و مبارزاتی که داشتند چه قبل از انقلاب زمانی که در تبعید بودند و چه پس از انقلاب که زمام امور را در دست داشتند، در اولویت کاری ایشان بود. از نظر بنده، امام به عنوان رهبر یک نهضت انقلابی و ایدئولوژیک، انسانی استثنایی در سه محور نظم در امور، مرتب بودن و مهربانی کردن به اعضای خانواده محسوب می شدند و این سه ویژگی تقریبا در همه ابعاد زندگی شخصی ایشان ساری و جاری بود. نامه های معروف ایشان به مرحوم مادرمان به هنگام تبعید و بازی های کودکانه ایشان با فرزندان دختر و پسر خانواده مصداق این توجه و اهمیت خانواده در نزد امام بود. شاید تصور اینکه رهبر یک ملت که آغازگر یک انقلاب در دنیا بوده است با کودکان بازی کند یا توجه به اینکه چه کودکی در چه سنی کدام بازی ها را باید انجام دهد کمی دشوار و خارج از ذهن باشد. اما افکار بزرگ انقلابی و حکومتی مانع از دور شدن ایشان از فضای توجه به خانواده علی الخصوص کودکان و حتی نوه هایشان نشد. از نوع رابطه ایشان با مرحوم مادرمان و ما به عنوان فرزندانشان می توان شدت علاقه امام خمینی (ره) را به ارزش خانواده و همسرداری دریافت و همچنین عشق و علاقه ای که در سایه انقلابی گری امام قرار گرفته است. اگر در شیوه های تربیتی و رفتاری وی نسبت به خانواده دقیق شویم، در می یابیم که قطعا فردی می تواند سکان رهبری انقلاب اسلامی را بر عهده بگیرد که در ابتدا در نهاد خانواده خود فردی مهربان، دلسوز و اثرگذار باشد. در خصوص نظم رفتاری، امام روزی سه بار و هر بار ۲۰ دقیقه در حیات منزل پیاده روی می کردند. همه فرزندان می دانستند که این سه بار چه زمانی است و لذا برای دیدار با امام و طرح سوال به ایشان نزدیک می شدیم. خاطرم هست امام در یکی از ایام به پیاده روی مشغول بود و خدمت امام جهت سوالی رسیدم؛ ایشان در حال نزدیک شدن به درب اتاقشان بودند و ۲۰ دقیقه پیاده روی تقریبا به پایان رسیده بود ولی دیدم امام برگشتند و دوبار دیگر عرض حیات منزل را طی کردند. پرسیدم اقا مگر نمی خواستید وارد اتاقتان شوید؟ پس چرا برگشتید؟. فرمودند: هنوز چند ثانیه ای از زمان پیاده روی باقی مانده است. این امر نشانگر اهمیت نظم در کارهای امام بود. امام در کنار مطالعه همواره زمان هایی از وقتشان را در روز برای بازی با فرزندان خود سپری می کردند. این بازی ها بسته به سن فرزندان متغیر بود. مثلا با فرزندان در سنین کودکی (۷ یا ۸ سالگی) بازی های فیزیکی همچون بازی معروف گرگم به هوا (بالا بلندی) و حتی تعزیه خوانی انجام می دادند و در این گونه بازی ها بسیار باحوصله بودند و معمولا طرف ضعیف بازی را مهربانانه کمک می کردند. و در سنین نوجوانی فرزندان به دليل این كه رشد جسمی و فکری آنان بالاتر بود امام با انجام بازی های فکری، مشاعره مکان یابی و کتابخوانی در صدد مطلع کردن آنان بود. امام در طول زندگی زمان های مشخصی را برای سپری کردن با خانواده خصوصا مادر اختصاص می دادند. امام عقیده نداشتند که اول مطالعه کنند بعد به همسرشان توجه داشتند باشند. توجه به همسر همواره در اولویت برنامه های امام در خانه بود. از نکات بسیار برجسته امام توجه و احترام ویژه ایشان به مرحوم مادرمان بود. امام دائم به اعضای خانواده القا می کردند که باید شأن و احترام کامل خانم را حفظ کنیم و به حرفشان گوش کنیم. این امر طوری در خانواده ما جا افتاد که حتی پس از ارتحال ایشان همه نوه ها به همان شیوه به مادرمان احترام می گذاشتند. امام خیلی مقید بودند که مادرمان باید در خانه خانمی کند چون معتقد بود با همسر باید همانگونه رفتار کرد که در خانه پدری از منزلت برخوردار بود. خاطره ای نقل کنم در همین زمینه؛ مرحوم مادرمان وقتی وارد اتاق می شدند خیلی عادت نداشتند در اتاق را پشت سر خود ببندند و امام از این عادت مطلع بود، لذا وقتی ایشان وارد اتاق می شدند امام صبر می کردند مادر در کنارشان بنشینند و سپس خودشان بلند شده و درب را می بستند. حتی به فرزندان هم نمی گفتند که در را ببندند. این کار مکرر تکرار می شد و امام هیچ گاه از مادرم نمی خواستند درب را ببندند. امام در رعایت نظافت شخصی و جمعی و پوشیدن لباس های مرتب و تمیز بسیار مداومت داشتند. پس از انقلاب بواسطه تعدد دیدارهایی که با مسئولان و مردم در حسینه داشتند مرتب لباس های خود را عوض می کردند تا مبادا باعث آزردگی خاطر مهمانان شود. امام علاوه بر توجه به همسر و فرزندان خود به کسانی که برای کمک به مادرمان در منزل کار می کردند نیز توجه داشتند و شخصا به دیدار آنها رفته و از احوالشان جویا می شدند. امام هیچ تفاوتی بین فرزندان خود نمی گذاشتند. به ویژه امام به من در فراگیری تحصیل و تکمیل آن بسیار کمک کردند. به عنوان عرض پایانی ام و باتوجه به اینکه در آستانه سالروز ارتحال ایشان قرار داریم مایلم در همین زمینه خاطره ای را نقل کنم. در همان روزهای آخر حیاتشان که امام برای درمان بیماری باید تحت عمل جراحی قلب در بیمارستان قرار می گرفتند و آن عمل هم آخرین عمل ایشان بود، بنده در شرف آزمون امتحان جامع دکترای خود بودم. یادم هست که امام رفتند بیمارستان و برگشتند و به دلایلی آن روز عمل جراحی انجام نگرفت. ایشان به دلیل اینکه نسبت به علاقه من به خود مطلع بودند بخاطر اینکه برای من در آزمون مشکلی ایجاد نشود و لطمه ای نخورم به مادرم گفتند که نیازی نیست به او بگویید که عمل جراحی به فردا موکول شده است. فردا صبح که برای خداحافظی در اتاقشان خدمت امام رسیدم با گرمی مرا در آغوش گرفتند و گفتند که نگران نشوی، من عمل نکردم. امام این جمله را گفت که من با نگرانی در آزمون جامع دکترا حاضر نشوم. حال آنکه بلافاصله پس از خداحافظی من، ایشان برای عمل قلبشان عازم بیمارستان شدند و آن دیدار آخر من در خانه با ایشان بود. والسلام انتهای پیام/


آخرین اخبار
برچسب‌ها:   

بنیانگذار

 | 

انقلاب

 | 

اسلامی

 | 

وبینار

 | 

خانواده

 | 

اندیشه

 | 

خمینی

 | 
پربیننده‌ترین‌ها (6 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (24 ساعت اخیر)

پربیننده‌ترین‌ها (هفته‌ی اخیر)

منابع خبری